Cet ouvrage est une réédition numérique d'un livre paru au XXe siècle, désormais indisponible dans son format d'origine.

Bycie niziolkiem w szeregach policji to nie jest bajka. Odo Peterkin przekonuje sie o tym niemal kazdego dnia sluzby. Znosi jednak uszczypliwe komentarze elfów, ludzi i krasnoludów, gdyz tym, co sprawia mu najwieksza przyjemno´s´c, jest rozwiazywanie skomplikowanych zagadek kryminalnych. Tuur Brokk jest na pierwszy rzut oka przeciwie´nstwem Peterkina. To uosobienie idealnego policjanta. Krasnolud, weteran wojenny, bokser i postrach przestepczego ´swiata, jak równiez, o czym wie niewielu, poeta i niepoprawny romantyk. Pierwszym wspólnym zadaniem Odona i Tuura jest wyja´snienie tajemniczej ´smierci znanego muzyka Viventa Rossiego. Na ich drodze staje armia ozywie´nców, powolana do zycia w czasach Wielkiej Wojny, magowie i wilkolaki, dziennikarze i eugenicy, a nawet, o zgrozo, dziewki wszeteczne! A to bynajmniej nie koniec niespodzianek... Grzegorz Gajek urodzil sie 28 lipca 1987 roku. Z wyksztalcenia kulturoznawca, z zawodu dziennikarz, redaktor i tlumacz. Autor pieciu powie´sci i licznych opowiada´n. Jego "Malowidlo" bylo nominowane do tytulu ksiazki roku 2016 w kategorii groza przez portal LubimyCzyta´c. W 2018 r. powie´s´c "Powrót królów" oraz publikowane w prasie nowele o Peterkinie i Brokku przyniosly mu nominacje do Reflektora Nowej Fantastyki. Regularnie wspólpracuje z wydawnictwem edukacyjnym Edgard, dla którego tworzy krótkie kryminaly do nauki angielskiego. Z zamilowania koniarz, fajczarz, wlóczega.

En composant « Le temps des cerises », Jean-Baptiste Clément (1837-1903) eut-il le pressentiment d'offrir à ses contemporains, et aux générations suivantes, une occasion de rêve plus efficace et, surtout, plus durable, qu'il ne leur en obtenait en militant pour l'amélioration de leur condition sociale ? « Quand nous en serons au temps des cerises sifflera bien mieux le merle moqueur... » Là où la doctrine trébuche sur des entraves, le songe établit un Eden propitiatoire. Jacqueline Haley, petite-cousine de Clément, transfère dans la poésie, en héritage imaginatif, ce don de sublimation. Pour son usage, et pour celui de ses lecteurs, elle instaure « Le temps des chimères ». Chacun, par attrait sentimental, spirituel ou esthétique, tentera d'émigrer avec elle, soit pour fuir les contingences, soit pour annexer un paradis à la vie...