Grænlendinga þáttur er stutt saga sem tilheyrir ritum Íslendingasagnanna. Verkið fjallar aðallega um þá Einar Sokkason frá Brttuhlíð og mann að nafni Össur og bardaga sem átti sér stað þeirra á milli. Sokki faðir Einars leitaði í kjlfarið sátta á þingi en mætti þar ósætti Símonar, frænda Össurar. Sá taldi bæturnar sem um ræddi heldur fálegar og endaði það með vígi milli þeirra tveggja.

Gull-Þóris saga hefur einnig verið nefnd Þorskfirðinga saga. Sgusvið hennar er Ísland og einnig Noregur á kflum. Hún segir frá Gull-Þóri Oddssyni, syni Odds skrauta, sem var hfðingi í Þorskafirði. Átti sá maður í deilum við Hall nágranna sinn. Deilurnar snéru að því að Þórir hafði farið utan í hernað ásamt syni Halls, Hyrningi. Á ferðum sínum efnaðist Þórir mjg og vildi Hallur fá hlut af gulli hans fyrir hnd sonar síns en því var Þórir vitaskuld ósammála. Upphófust miklir bardagar í kjlfarið en enduðu þeir ferðafélagar Þórir og Hyrningur þó sáttir að lokum.

Reykdæla saga og Víga-Skútu er verk sem varðveitt er í handritum sem rituð voru á Íslandi í lok 17. aldar. Verkinu er skipt í tvær sgur en lítið samhengi er milli þeirra og hefur því verið haldið fram að um sé að ræða tvær sjálfstæðar sgur. Sú fyrri segir frá Vémundi kgri og gerist að mestu í Reykjadal en þar kemur einnig við sgu Áskell goði og skipar stóran sess í frásgninni. Síðari sagan segir frá Víga-Skútu syni Áskels en sá bjó í Mývatnssveit og gerist sú saga að mestu þar. Kemur þar fyrir bærinn Skútustaðir sem hreppurinn dregur nafn sitt af í dag.

Svarfdæla saga segir frá landnámi og deilum í Svarfaðardal og dregur hún þaðan nafn sitt. Ljótólfur goði á Hofi og Þorstein svrfuður á Grund áttu þar í deilum. Skáldið og berserkurinn Klaufi Hafþórsson kemur einnig við sgu ásamt hinni skapstóru Yngveldi fagurkinn. Sagan er ekki sérlega trúverðug en hafa þó fornminjar þótt benda til þess að í henni sé sannur kjarni. Verkið er ekki sérlega vel varðveitt og í hana kann að vanta kafla ásamt því að stór eyða er í sgunni. Ekki mátti miklu muna á að sagan í heild sinni hefði glatast.

Þórðar saga hreðu er ein Íslendingasagnanna og talin með þeim yngri í þeim flokki. Líklegt þykir að hún sé rituð í kring um 1350. Sgusvið hennar er að mestu Miðfjrður í Húnaþingi og Skagafjrður. Sguhetja bókarinnar er Þórður hreða eins og titillinn gefur til kynna. Þórður þessi flúði Noreg eftir að hafa vegið sjálfan Sigurð Gunnhildarson konung í Noregi. Settist hann svo að norður í landi og var hann orðaður við smíði margra nafnkunna húsa en hann reisti meðal annars skála Flatatungu í Skagafirði.

Découvrez l’épopée méconnue de Gunnar, le "fou de Keldugnúp", dont les aventures entre Islande et Norvège défient les trolls et les préjugés.

Islande, Xe siècle. Harðar saga og Hólmverja plonge le lecteur dans l’univers impitoyable des sagas islandaises, où Hörður Grímkelsson, jeune guerrier au destin tragique, affronte l’exil et la trahison.

Islande, Xe siècle. Hrafnkell, prêtre de Freyr et chef de clan redouté, voit sa foi et son pouvoir vaciller après une trahison et la destruction de son temple.

Découvrez Hávarðar saga Ísfirðings, une saga islandaise médiévale où vengeance, foi et destin s’entremêlent. Hávarður, guerrier viking blessé et boitant, affronte son voisin Thorbjörn après la mort de son fils.

Þorsteins saga Síðu-Hallssonar, einnig klluð Þorsteins þáttur Síðu-Hallssonar, segir eins og titillinn gefur til kynna frá Þorsteini syni Síðu-Halls. Hann ferðaðist víða og gerðist til að mynda hirðmaður Sigurðar Orkneyingajarls. Í Írlandsfr Þorsteins segir frá dauða Brjáns konungs en Þorsteinn var í liði jarls í Brjánsbardaga. Sagan er einn af eftirmálum Brennu-Njáls sgu og ein þeirra Íslendinga sagna sem gerist á miklum umbrotatímum á Íslandi við kristnitku. Þó er sá hængur á varðveislu verksins að upphaf sgunnar telst með llu glatað.

Islande, vers l’an 1000. Quand une mère décide de se remarier, trois frères s’opposent farouchement, déclenchant une série de conflits sanglants.

Vatnsdæla saga hefst upphaflega í Noregi en færist svo heim til Íslands. Hún segir frá Ingimundi gamla og landnámi hans í Vatnsdal þar sem hann settist að og gerðist ættarhfðingi. Verkið hefst eins og fleiri Íslendingasgur í heiðni en endar í kristni. Vatnsdæla saga er ættarsaga og fjallar um sgu fjgurra ættliða. Hún gerist í kring um árið 900 og telst því til yngri verka Íslendingasagnanna. Talið er að sagan hafi verið rituð á 13. ld.

Vopnfirðinga saga segir frá deilum manna á milli í Vopnafirði á sguld. Aðalpersóna sgunnar er Brodd-Helgi Þorgilsson. Sá ólst upp hjá afa sínum eftir að faðir hans var veginn. Viðurnefnið hlaut Helgi þegar hann aðstoðaði heimanaut í vígum við aðkomunaut með því að binda mannbrodd sinn á enni þess. Geitir Lýtingsson, Blængur og Halla koma einnig við sgu en deilur urðu milli þeirra Helga og Geitis. Berast svo hefndir milli manna uns sættir verða eins og tíðkast í flestum Íslendingasgum.

Islande, Xe siècle. Glúmur, guerrier et poète, défie les conventions pour protéger les siens. Une saga islandaise mêlant vengeance, ruse et honneur, écrite au XIIIe siècle et toujours aussi captivante aujourd’hui.

Islande, Xe siècle. Víglundar saga raconte l’amour impossible entre Víglundr et Ketilríðr, deux êtres liés depuis l’enfance, mais séparés par les rivalités familiales et les vendettas.

Découvrez Þorsteins saga hvíta, une saga islandaise médiévale où trahison, vengeance et rédemption s’entremêlent. Þorsteinn le Beau, spolié de sa fiancée par un rival sans scrupules, devra choisir entre la loi du sang et la voie du pardon.

Heiðarvíga saga er talin vera ein af elstu Íslendingasgunum. Hún segir frá afkomendum Egils Skalla-Grímssonar og átkum milli Húnvetninga og Borgfirðinga. Deilur þessa tveggja hópa enduðu svo á heiðinni Tvídægru en þaðan dregur sagan nafn sitt. Einnig er verkið kallað Víga-Styrs saga og Heiðarvíga. Sagan varðveittist ekki sérlega vel en það kom ýmislegt fyrir sem orsakaði það, bruninn í Kaupmannahfn, blaðsíður týndust, skrifað var upp eftir minni og fleira í þeim dúr svo því miður hefur sagan ekki varðveist almennilega sem ein heild.

Grænlendinga þáttur er stutt saga sem tilheyrir ritum Íslendingasagnanna. Verkið fjallar aðallega um þá Einar Sokkason frá Brttuhlíð og mann að nafni Össur og bardaga sem átti sér stað þeirra á milli. Sokki faðir Einars leitaði í kjlfarið sátta á þingi en mætti þar ósætti Símonar, frænda Össurar. Sá taldi bæturnar sem um ræddi heldur fálegar og endaði það með vígi milli þeirra tveggja.

Gull-Þóris saga hefur einnig verið nefnd Þorskfirðinga saga. Sgusvið hennar er Ísland og einnig Noregur á kflum. Hún segir frá Gull-Þóri Oddssyni, syni Odds skrauta, sem var hfðingi í Þorskafirði. Átti sá maður í deilum við Hall nágranna sinn. Deilurnar snéru að því að Þórir hafði farið utan í hernað ásamt syni Halls, Hyrningi. Á ferðum sínum efnaðist Þórir mjg og vildi Hallur fá hlut af gulli hans fyrir hnd sonar síns en því var Þórir vitaskuld ósammála. Upphófust miklir bardagar í kjlfarið en enduðu þeir ferðafélagar Þórir og Hyrningur þó sáttir að lokum.

Gunnars saga Keldugnúpsfífils er ein Íslendingasagnanna og er talin hafa verið rituð á 15. eða 16. ld. Verk þetta er varðveitt í handriti frá 17. ld. Sagan telst með styttri frásgnum Íslendingasagnanna. Segir hún, eins og titillinn gefur til kynna, frá Gunnari Keldugnúpsfífli sem ferðast víða og ævintýra sem á vegi hans verða en hann berst meðal annars við trll á ferðalagi sínu.

Harðar saga og Hólmverja flokkast sem svoklluð útlagasaga og svipar henni til bæði Grettis sgu og Gísla sgu Súrssonar þó hún sé þeim að mrgu leyti frábrugðin líka. Sagan segir frá Herði Grímkelssyni sem ungur heldur utan. Kona Harðar var Helga Jarlsdóttir. Hrður var dæmdur til útlegðar og settist hann að í Geirshólma í Hvalfirði í kjlfarið. Þegar svo kom til átaka þar sem Hrður var veginn synti ekkja hans með syni þeirra tvo í land, til þess að komast undan. Styrmir fróði Kárason hefur verið nefndur sem hugsanlegur hfundur verksins en slíkt er þó algerlega óstaðfest. Sagan þykir endurspegla rósturtíma Sturlungaaldar og hafa fræðimenn jafnvel talið sig sjá líkindi með Herði Grímkelssyni og Sturlu Sighvatssyni.

Hrafnkels saga Freysgoða er einna þekktust Austfirðingasagna. Hún segir frá Hrafnkatli sem átti hestinn Freyfaxa. Maður kallaður Einar smalamaður fór ekki að orðum Hrafnkels og stalst til að ríða hestinum. Fyrir þennan verknað þarf Einar að gjalda með lífi sínu. Dráp það hafði svo víðferm áhrif í kjlfarið. Um fáar Íslendingasgur hefur verið jafn mikið skrifað og fjallað um og þessa nema þá helst Njálu. Þó sagan sé knpp í samanburði við margar aðrar Íslendingasgur eru efnistk listræn og bygging hennar með þeim betri.

Hávarðar saga Ísfirðings segir frá Hávarði sem bjó á Blámýri og konu hans Bjargey Valbrandsdóttur. Eins og svo margir aðrir menn í Íslendingasgum, átti Hávarður í deilum við nágranna sinn, Þorbjrn Þjóðreksson. Eins og þekkist í slíkum deilum blandaðist alls konar fólk í málin og úr því varð meiriháttar deilusaga. Verkið er heldur sérstætt að því leyti að það er ekki dæmigert fyrir Íslendingasgu að vera og mrgu er snúið á hvolf. Hfðingi ofsækir þegna sína, sá gamli hefnir hins unga, brn fella vígamenn mikla og konur vinna verk karla svo dæmi séu nefnd. Stíllinn er því sérstakur og sagan skemmtileg ásamt því að hafa að geyma litríkar persónur.

Reykdæla saga og Víga-Skútu er verk sem varðveitt er í handritum sem rituð voru á Íslandi í lok 17. aldar. Verkinu er skipt í tvær sgur en lítið samhengi er milli þeirra og hefur því verið haldið fram að um sé að ræða tvær sjálfstæðar sgur. Sú fyrri segir frá Vémundi kgri og gerist að mestu í Reykjadal en þar kemur einnig við sgu Áskell goði og skipar stóran sess í frásgninni. Síðari sagan segir frá Víga-Skútu syni Áskels en sá bjó í Mývatnssveit og gerist sú saga að mestu þar. Kemur þar fyrir bærinn Skútustaðir sem hreppurinn dregur nafn sitt af í dag.

Svarfdæla saga segir frá landnámi og deilum í Svarfaðardal og dregur hún þaðan nafn sitt. Ljótólfur goði á Hofi og Þorstein svrfuður á Grund áttu þar í deilum. Skáldið og berserkurinn Klaufi Hafþórsson kemur einnig við sgu ásamt hinni skapstóru Yngveldi fagurkinn. Sagan er ekki sérlega trúverðug en hafa þó fornminjar þótt benda til þess að í henni sé sannur kjarni. Verkið er ekki sérlega vel varðveitt og í hana kann að vanta kafla ásamt því að stór eyða er í sgunni. Ekki mátti miklu muna á að sagan í heild sinni hefði glatast.

Valla-Ljóts saga er Íslendingaþáttur sem fjallar um deilur og mannvíg í Svarfaðardal í kring um aldamótin 1000. Sagan er framhald af deilum þeim sem segir frá í Svarfdæla sgu. Bræðurnir Hrólfur, Halli og Bðvar standa frammi fyrir því að móðir þeirra hyggst gifta sig aftur og leggst einn bræðranna gegn því. Upphefjast þá deilur þar sem Valla-Ljótur kemur við sgu ásamt Guðmundi ríka.

Vatnsdæla saga hefst upphaflega í Noregi en færist svo heim til Íslands. Hún segir frá Ingimundi gamla og landnámi hans í Vatnsdal þar sem hann settist að og gerðist ættarhfðingi. Verkið hefst eins og fleiri Íslendingasgur í heiðni en endar í kristni. Vatnsdæla saga er ættarsaga og fjallar um sgu fjgurra ættliða. Hún gerist í kring um árið 900 og telst því til yngri verka Íslendingasagnanna. Talið er að sagan hafi verið rituð á 13. ld.

Vopnfirðinga saga segir frá deilum manna á milli í Vopnafirði á sguld. Aðalpersóna sgunnar er Brodd-Helgi Þorgilsson. Sá ólst upp hjá afa sínum eftir að faðir hans var veginn. Viðurnefnið hlaut Helgi þegar hann aðstoðaði heimanaut í vígum við aðkomunaut með því að binda mannbrodd sinn á enni þess. Geitir Lýtingsson, Blængur og Halla koma einnig við sgu en deilur urðu milli þeirra Helga og Geitis. Berast svo hefndir milli manna uns sættir verða eins og tíðkast í flestum Íslendingasgum.

Víga-Glúms saga er með elstu Íslendingasgum en hún er talin rituð á fyrri hluta 13. aldar. Verkið er ævisaga og á sér stað á 10. ld. Sguhetja þess er Glúmur Eyjólfsson en hann var mikill vígamaður og hlaut þannig nafnið Víga-Glúmur. Hann hefur jafnvel verið talinn svipa til sjálfs Egils Skalla-Grímssonar, grimmustu hetju Íslendingasagnanna. Glúmur bjó á Þverá í Eyjafirði, hann var skáldmæltur en þótti einnig klókur bragðarefur. Upphaflega hélt hann til Noregs að sanna sig hjá frændum sínum en síðar hélt hann heim þar sem hann átti í deilum við nágranna sína eins og flestar hetjur Íslendingasagnanna. Sagan er sgð á skoplegan hátt og er hún háði blandin og skemmtileg lestrar.

Víglundar saga er skáldsaga og ein fyrsta þeirrar greinar hér á landi. Sgusvið bókarinnar er Snæfellsnes, Noregur og austfirðir að mestu. Hún gerist á 10. ld en talið er að hún hafi verið rituð á síðari hluta 14. aldar. Hún er svo varðveitt í tveimur skinnhandritum frá 15. ld. Verkið fjallar um ástir, líf og áskoranir þeirra Víglundar og Ketilríðar. Þau kynnast þegar Ketilríður er send í fóstur til foreldra Víglundar ung að aldri. Gerist það svo að Víglundur heldur til Noregs og Ketilríður er lofuð bónda nokkrum austur á fjrðum þegar hann kemur heim. Rekur Víglund einmitt á land fyrir austan, skum vinda og þykist hann þar kannast við konu bóndans. Sagan tekur óvænta stefnu fyrir lesandann og ýmislegt óvænt kemur í ljós.

Þorsteins saga hvíta er eins konar inngangur að Vopnfirðinga sgu. Hún segir frá Þorsteini, afa Brodd-Helga, sem tók drenginn ungan til sín í fóstur eftir að Þorgils faðir hans lést. Sagan er jafnan klluð þáttur eins og á við um fleiri styttri sgur sem tilheyra ðrum stærri verkum. Verkið er varðveitt í fleiri en einni útgáfu og ber þeim ekki saman að llu leyti sem skýrir að sum nfn persóna hafa skolast til. Verkið er hvergi að finna á skinni en sagan þó talin snn í sgulegu tilliti og vel rituð.

Þorsteins saga Síðu-Hallssonar, einnig klluð Þorsteins þáttur Síðu-Hallssonar, segir eins og titillinn gefur til kynna frá Þorsteini syni Síðu-Halls. Hann ferðaðist víða og gerðist til að mynda hirðmaður Sigurðar Orkneyingajarls. Í Írlandsfr Þorsteins segir frá dauða Brjáns konungs en Þorsteinn var í liði jarls í Brjánsbardaga. Sagan er einn af eftirmálum Brennu-Njáls sgu og ein þeirra Íslendinga sagna sem gerist á miklum umbrotatímum á Íslandi við kristnitku. Þó er sá hængur á varðveislu verksins að upphaf sgunnar telst með llu glatað.