Baan kwijt, vriend kwijt, woning kwijt. Er rest Jo Müller niets anders dan op bijna veertigjarige leeftijd weer bij haar ouders in te trekken. Een advertentie voor een hoveniersstage in Schotland komt daarom precies op het goede moment.Met een stevige portie optimisme in haar bagage vliegt Jo naar de Highlands. Maar in plaats van een groene idylle vindt ze er vooral zwaar werk en een heetgebakerde maar goed uitziende chef-hovenier, Duncan. Duncan denkt helaas dat Jo een volleerd hovenier is en hij drijft haar met zijn eisen tot waanzin.Jo, die van beroep eigenlijk kok is, probeert haar tekortkomingen koste wat het kost te verbergen wat natuurlijk eindigt in chaos. Gelukkig heeft Duncans zoontje, Nick, aanzienlijk meer begrip dan zijn vader, die zich slechts langzaam realiseert dat Jo ook in zíjn hart het een en ander overhoop heeft gehaald...Alexandra Zbeli woont met haar man en een wat eigenzinnige kater in het Zürcher Oberland. Haar boeken spelen zich af in het land van haar hart, Groot-Brittannië. Met een fikse portie humor, een vleugje hartstocht en een scheutje echt leven voert ze haar lezers met genoegen naar Schotland, Engeland of Wales. In haar tot dromen uitnodigende verhalen maken we kennis met grappige personages, indrukwekkende landschappen en het beste van de Britse leefstijl.

Les gens simples n'ont pas d'histoire, dit-on. Ils survivent quelque temps dans la mémoire de leurs proches, avant de sombrer définitivement dans l'oubli. C'est à eux que ce livre entend d'abord rendre hommage. L'auteur a recueilli de nombreux témoignages auprès des anciens, et fait appel à ses propres souvenirs d'enfance pour évoquer - dans une langue superbe et avec une tendresse infinie - la vie quotidienne dans un village lorrain d'autrefois. Un univers aux contours bien définis, où l'Église dicte sa morale, où le maître d'école représente le savoir, et où la conduite de chacun s'inspire exclusivement de la tradition. Lucien Borger - se tournant vers ce petit monde disparu - évoque pour nous les hommes et les femmes de cette époque, durs à la tâche et travaillant du matin au soir sur une terre souvent ingrate, qui les faisait vivre chichement, mais à laquelle ils étaient passionnément attachés.