Please note: This audiobook has been created using AI Voice. Please note: This is a companion version & not the original book. Sample Book Insights: #1 The play, written by William Shakespeare, was performed as entertainment for the Twelfth Night celebrations. Its first recorded performance was in 1602, during the sunset of Queen Elizabeth's reign. The play's setting is in Illyria, a territory that was composed of all lands between Italy and Greece, and between the Adriatic Sea and the Danube River. #2 The word Balkan is of Turkish origin, and refers to a forested mountain range that occupies most of what was once Yugoslavia. The name was used to refer to a range of mountains located within Bulgaria in the 1400s, but was incorrectly applied to all of south-eastern Europe. #3 The term Balkans is used generically to describe this entire region, but when used specifically in the context of a mountain range, it only applies to the north-eastern part in what is now Bulgaria. #4 The Adriatic coast of the Balkans is very rocky and mountainous, and is studded with islands of various sizes. The land there is difficult to farm, and many of the mountains are composed of limestone or some other marine-based rock in their lower parts and harder denser marble towards their tops.

"Hij werpt zich in de golf die vlak voor hem breekt en gaat op weg naar de boeien, zwemt er voorbij. Hij voelt het in zijn borst prikken en kloppen alsof er iets afschuwelijks zal gebeuren." Welk drama er zich in de opening van `Dood door verdrinking' afspeelt, zal de Noorse Liss Bjerke pas twaalf jaar later ontdekken. Liss studeert design in Amsterdam, maar achter haar mooie verschijning gaat een duistere wereld schuil vol cocaïne, verdachte fotosessies en een dubieuze loverboy als vriend. Wanneer haar zus in Oslo plotseling vermist raakt, reist ze naar Noorwegen om haar te vinden. Heeft de vermissing iets te maken met haar losbandige leven? En wat gebeurde er precies in de zee twaalf jaar geleden, wat Liss blijft achtervolgen? Torkil Damhaug (1958) is een Noorse auteur die internationaal is doorgebroken met zijn psychologische thriller `Dood door verdrinking'. Voor hij zijn succesvolle carrière als schrijver begon, was Damhaug psychiater en werkte hij als specialist bij verschillende psychiatrische inrichtingen. Door zijn onuitputtelijke kennis en ervaring in de menselijke psyche is hij meester geworden in het schrijven over gebroken zielen en geestesziektes. In Noorwegen is Damhaug een geprezen auteur waar hij voor twee van zijn misdaadromans de Noorse Riverton Prize heeft ontvangen in 2011 en 2016.

"Hij werpt zich in de golf die vlak voor hem breekt en gaat op weg naar de boeien, zwemt er voorbij. Hij voelt het in zijn borst prikken en kloppen alsof er iets afschuwelijks zal gebeuren." Welk drama er zich in de opening van `Dood door verdrinking' afspeelt, zal de Noorse Liss Bjerke pas twaalf jaar later ontdekken. Liss studeert design in Amsterdam, maar achter haar mooie verschijning gaat een duistere wereld schuil vol cocaïne, verdachte fotosessies en een dubieuze loverboy als vriend. Wanneer haar zus in Oslo plotseling vermist raakt, reist ze naar Noorwegen om haar te vinden. Heeft de vermissing iets te maken met haar losbandige leven? En wat gebeurde er precies in de zee twaalf jaar geleden, wat Liss blijft achtervolgen? Torkil Damhaug (1958) is een Noorse auteur die internationaal is doorgebroken met zijn psychologische thriller `Dood door verdrinking'. Voor hij zijn succesvolle carrière als schrijver begon, was Damhaug psychiater en werkte hij als specialist bij verschillende psychiatrische inrichtingen. Door zijn onuitputtelijke kennis en ervaring in de menselijke psyche is hij meester geworden in het schrijven over gebroken zielen en geestesziektes. In Noorwegen is Damhaug een geprezen auteur waar hij voor twee van zijn misdaadromans de Noorse Riverton Prize heeft ontvangen in 2011 en 2016.

Traqué, un homme erre dans d'étranges décombres. Visages détruits, bouches béantes et corps incendiés, tout l'assiège, même les mouches du remords. C'est qu'en lui, se rejoue obsessionnellement le sort du monde, un monde terrifiant, où Hiroshima et Dresde renvoient aux bourreaux d'Auschwitz. Mais ce criminel, qui rêve d'une palette qui donnerait « parole à la matière », ne cache-t-il pas nos vertiges et nos fascinations les plus inquiétantes ? Un texte à l'écriture ample et foisonnante, qui appartient à cette littérature « organique » chère à Lautréamont et Lovecraft. La peau soleil est le deuxième roman de Jean-Paul Guénot. En 1989, il a publié - chez Pierre Belfond - La morte-vie, repris la même année par le Grand Livre du Mois. L'auteur, magistrat, est actuellement conseiller technique du ministre de la Culture et de la Francophonie. Son premier livre a suscité de nombreux échos.

Le narrateur de « La morte vie » est à la fois acteur et spectateur d'une histoire qui fait vaciller ses certitudes comme celles du lecteur. Juge d'instruction dans une petite ville, il traque une vérité que tous s'ingénient à brouiller : celle d'un crime, celle d'un corps, celle d'une âme. Et ces mémoires éclatés, qui se reconstruisent et se précisent, dans une langue lancinante et cruelle, n'épargneront personne, pas même son héros. À cette réédition d'un roman paru en 1989, dont la puissance et les qualités formelles furent alors soulignées par la critique, il faut ajouter désormais sa valeur prémonitoire, tant dans le domaine de la justice que dans celui de la politique.