Clandestien uitgegeven werk van een dichter die zijn leven gaf voor de vrijheid. De bundel `Vier jaar...' is een postume uitgave van Jan Campert; de dichter had al de dood gevonden in een Duits concentratiekamp toen `Vier jaar...' verscheen. Het is een voorbeeld van verzetsliteratuur, en één van de uitgaves van het iconische gedicht `De Achttien Dooden'. Die status heeft veel te maken met het feit dat de naam van de dichter, Jan Campert, vermeld werd in de uitgave. Dat was uitzonderlijk, omdat schrijvers van verzetsliteratuur doorgaans anoniem moesten blijven en dus niet met naam en toenaam zichtbaar wilden zijn. Wat in de 21ste eeuw vooral opvalt is de poging om nog tijdens de Tweede Wereldoorlog een poëtische stem te geven aan de slachtoffers, de angst, de terreur. De opbrengt van de originele uitgave was bestemd voor de `slachtoffers der Duitsche terreur'. Zelfs mensen die nooit poëzie lezen, kennen het werk van Jan Campert (1902-1943), vader van Remco Campert. Hij is de auteur van het beroemde verzetsgedicht `De achttien doden'. Hij werkte als journalist, debuteerde als dichter in 1922 en experimenteerde later met romans (`Wier', 1935) en detectives (`Het Chineesche mysterie', 1932). Lang voor het uitbreken van WO II schreef hij kritische teksten over het nationaalsocialisme. Tijdens de oorlog ging hij bij het Verzet. Hij hielp Joden de grens met België over. Bij een van die acties werd hij gearresteerd. Hij stierf in het Duitse concentratiekamp Neuengamme.

Drama in Zeeland. We bevinden ons in de periode tussen de twee Wereldoorlogen in Zeeland, maar eigenlijk is de omgeving tijdloos. Jan Campert schildert de harde levens van mensen op het platteland. Mensen die stug en onhandelbaar als het land zijn, even onstuimig soms als de Zeeuwse wateren. Zijn aanpak is realistisch, de taal matter-of-fact. Campert wou het dorp en het landschap van zijn jeugd oproepen, Westkapelle op Walcheren in Zeeland, een dorpje dat voor hem (volgens zijn biograaf) levenslang een beeld van schoonheid en verlangen is gebleven. Wat begint als een autobiografische, haast sociologisch-documentaire roman, neemt een dramatische wending, als enkele personages samenkomen in een verhaal over liefde, jaloezie en moord. Zelfs mensen die nooit poëzie lezen, kennen het werk van Jan Campert (1902-1943), vader van Remco Campert. Hij is de auteur van het beroemde verzetsgedicht `De achttien doden'. Hij werkte als journalist, debuteerde als dichter in 1922 en experimenteerde later met romans (`Wier', 1935) en detectives (`Het Chineesche mysterie', 1932). Lang voor het uitbreken van WO II schreef hij kritische teksten over het nationaalsocialisme. Tijdens de oorlog ging hij bij het Verzet. Hij hielp Joden de grens met België over. Bij een van die acties werd hij gearresteerd. Hij stierf in het Duitse concentratiekamp Neuengamme.

Jan Camperts debuutroman Die in het donker (1934) is een relaas over het criminele milieu van Amsterdam. De aanleiding hiervan is een toevallige ontmoeting met een zware jongen die op de redactie van De Nieuwsbron over een reportage was komen klagen. De titel van deze detectiveroman is ontleend aan de Dreigroschenoper van Bertolt Brecht. De Nederlander Jan Campert (1902 - 1943) was journalist, dichter, schrijver en verzetsman. Hij is vooral bekend van het gedicht Het lied der achttien dooden (1943), dat hij naar aanleiding van de executie van achttien verzetslieden in 1941 schreef. Naar hem is de poëzieprijs de Jan Campertprijs vernoemd.

In de autobiografische novelle Slordig beheer (1941) vecht Jan Campert een vete om een vrouw uit met de schrijver Jacques Gans. Ook kijkt Campert in dit verhaal terug op een gevarieerd liefdesleven. De Nederlander Jan Campert (1902 - 1943) was journalist, dichter, schrijver en verzetsman. Hij is vooral bekend van het gedicht Het lied der achttien dooden (1943), dat hij naar aanleiding van de executie van achttien verzetslieden in 1941 schreef. Naar hem is de poëzieprijs de Jan Campertprijs vernoemd.

Verwilderd landschap (1934) is een dichtbundel van Jan Campert. Twee thema's die het oeuvre van Campert typeren komen er in aan bod: mislukking in het leven en in de liefde. Voor het laatste zijn de verzen `Wie zijn hart zo slordig beheert / vindt een nooit meer te delgen schuld' illustratief. De Nederlander Jan Campert (1902 - 1943) was journalist, dichter, schrijver en verzetsman. Hij is vooral bekend van het gedicht Het lied der achttien dooden (1943), dat hij naar aanleiding van de executie van achttien verzetslieden in 1941 schreef. Naar hem is de poëzieprijs de Jan Campertprijs vernoemd.

De detectiveroman Het Chineesche mysterie (1932) is geschreven door Jan Campert en Ben van Eysselsteijn. Indertijd werd het boek door literatuurkritiek positief ontvangen. Een criticus kwalificeerde de roman zelfs als `een der allerbeste Nederlandse thrillers`.