Kim jest geniusz architektury III Rzeszy?Dlaczego stal sie bliski Hitlerowi?Albert Speer byl architektem Hitlera. Zbrodniarz odpowiedzialny za deportacje i wykorzystywanie europejskiej ludno´sci cywilnej. Mianowany przez Hitlera w lutym 1942 r. ministrem uzbrojenia. Wykorzystywal je´nców w przemy´sle wojennym. Przesluchiwany w Norymberdze 19 czerwca 1946 r., zeznal, ze Hitler zdradzil naród niemiecki, "rzucajac go w przepa´s´c". W tym portrecie prze´sledzimy zycie geniusza estetyki Trzeciej Rzeszy.Luigi Romolo Carrino (ur. w Neapolu w 1968 r.) w swojej karierze literackiej podejmowal rózne tematy spoleczne. W "Esercizi sulla madre" do prestizowej nagrody Strega, porusza temat szpitali psychiatrycznych. W pracy "Il pallonaro" zaglebia sie w drazliwy temat homoseksualizmu w ´swiecie pilki noznej. Jego powie´s´c Acqua Storta (Krzywe wody) opowiada o tlumionym homoseksualizmie w systemie mafijnym oczami wie´znia, który w ostatnich trzech dniach zycia, w´sród halucynacji i wspomnie´n, przezywa swoja przeszlo´s´c. Na ko´ncu dziela pojawiaja sie podziekowania dla Saviano i De Silva, czolowych przedstawicieli literackiego neorealizmu, których laczy z Carrino surowo´s´c jezyka i scenerii.

Kim jest geniusz architektury III Rzeszy?Dlaczego stal sie bliski Hitlerowi?Albert Speer byl architektem Hitlera. Zbrodniarz odpowiedzialny za deportacje i wykorzystywanie europejskiej ludno´sci cywilnej. Mianowany przez Hitlera w lutym 1942 r. ministrem uzbrojenia. Wykorzystywal je´nców w przemy´sle wojennym. Przesluchiwany w Norymberdze 19 czerwca 1946 r., zeznal, ze Hitler zdradzil naród niemiecki, "rzucajac go w przepa´s´c". W tym portrecie prze´sledzimy zycie geniusza estetyki Trzeciej Rzeszy.Luigi Romolo Carrino (ur. w Neapolu w 1968 r.) w swojej karierze literackiej podejmowal rózne tematy spoleczne. W "Esercizi sulla madre" do prestizowej nagrody Strega, porusza temat szpitali psychiatrycznych. W pracy "Il pallonaro" zaglebia sie w drazliwy temat homoseksualizmu w ´swiecie pilki noznej. Jego powie´s´c Acqua Storta (Krzywe wody) opowiada o tlumionym homoseksualizmie w systemie mafijnym oczami wie´znia, który w ostatnich trzech dniach zycia, w´sród halucynacji i wspomnie´n, przezywa swoja przeszlo´s´c. Na ko´ncu dziela pojawiaja sie podziekowania dla Saviano i De Silva, czolowych przedstawicieli literackiego neorealizmu, których laczy z Carrino surowo´s´c jezyka i scenerii.

W randze SS-Obersturmbannführera kierowal sekcja RSHA (Glównego Urzedu Bezpiecze´nstwa Rzeszy); znawca spraw zydowskich, dazac do tzw. ostatecznego rozwiazania, organizowal ruch kolejowy w celu wywozenia Zydów do obozów koncentracyjnych. Po ucieczce przed procesem w Norymberdze schronil sie w Argentynie, gdzie zostal zidentyfikowany i porwany przez Mosad, zeby nastepnie by´c osadzonym w Izraelu i skazanym na ´smier´c za ludobójstwo i zbrodnie przeciwko ludzko´sci.Luigi Romolo Carrino (Neapolita´nczyk, urodzony w 1968 r.) w swojej karierze literackiej zajmowal sie problemami spolecznymi. W "Pozzoromolo" (Meridiano Zero, 2009), za która w 2011 roku otrzymuje nagrode Strega, oraz w "Esercizi sulla madre" (Perdisa Pop, 2012) porusza temat szpitali psychiatrycznych, natomiast w "Acqua storta" (Meridiano Zero, 2008), "La buona legge di Mariasole" (Edizioni E/O, 2015) i "Alcuni avranno il mio perdono" (Edizioni E/O, 2017) w autentyczny sposób opowiada historie Neapolu, miasta, w którym sie urodzil i mieszka do dzisiaj. Dla wloskiego Azimuta opublikowal w 2010 roku zbiór opowiada´n zatytulowany "Istruzioni per un addio", natomiast w ksiazce "Il pallonaro" (goWare, 2014) zaglebia sie w drazliwy temat homoseksualizmu w ´swiecie pilki noznej. Jego powie´s´c "Acqua storta" jako pierwsza opowiada o stlumionym homoseksualizmie systemu mafijnego oczami wie´znia, który poprzez halucynacje i wspomnienia przezywa swoja przeszlo´s´c w ostatnich trzech dniach zycia. Pod koniec ksiazki dziekuje Saviano i De Silvie, czolowym przedstawicielom neorealizmu literackiego wloskiej Kampanii, którzy dziela z nim surowo´s´c jezyka i otoczenia.

W randze SS-Obersturmbannführera kierowal sekcja RSHA (Glównego Urzedu Bezpiecze´nstwa Rzeszy); znawca spraw zydowskich, dazac do tzw. ostatecznego rozwiazania, organizowal ruch kolejowy w celu wywozenia Zydów do obozów koncentracyjnych. Po ucieczce przed procesem w Norymberdze schronil sie w Argentynie, gdzie zostal zidentyfikowany i porwany przez Mosad, zeby nastepnie by´c osadzonym w Izraelu i skazanym na ´smier´c za ludobójstwo i zbrodnie przeciwko ludzko´sci.Luigi Romolo Carrino (Neapolita´nczyk, urodzony w 1968 r.) w swojej karierze literackiej zajmowal sie problemami spolecznymi. W "Pozzoromolo" (Meridiano Zero, 2009), za która w 2011 roku otrzymuje nagrode Strega, oraz w "Esercizi sulla madre" (Perdisa Pop, 2012) porusza temat szpitali psychiatrycznych, natomiast w "Acqua storta" (Meridiano Zero, 2008), "La buona legge di Mariasole" (Edizioni E/O, 2015) i "Alcuni avranno il mio perdono" (Edizioni E/O, 2017) w autentyczny sposób opowiada historie Neapolu, miasta, w którym sie urodzil i mieszka do dzisiaj. Dla wloskiego Azimuta opublikowal w 2010 roku zbiór opowiada´n zatytulowany "Istruzioni per un addio", natomiast w ksiazce "Il pallonaro" (goWare, 2014) zaglebia sie w drazliwy temat homoseksualizmu w ´swiecie pilki noznej. Jego powie´s´c "Acqua storta" jako pierwsza opowiada o stlumionym homoseksualizmie systemu mafijnego oczami wie´znia, który poprzez halucynacje i wspomnienia przezywa swoja przeszlo´s´c w ostatnich trzech dniach zycia. Pod koniec ksiazki dziekuje Saviano i De Silvie, czolowym przedstawicielom neorealizmu literackiego wloskiej Kampanii, którzy dziela z nim surowo´s´c jezyka i otoczenia.

Col grado di SS-Obersturmbannführer era responsabile di una sezione del RSHA; esperto di questioni ebraiche, perseguendo la cosiddetta soluzione finale organizzò il traffico ferroviario per il trasporto degli ebrei ai vari campi di concentramento. Sfuggito al processo di Norimberga, si rifugiò in Argentina, dove venne individuato e rapito dal Mossad per essere processato in Israele e condannato a morte per genocidio e crimini contro l'umanità.

Albert Speer fu l'architetto di Hitler. Venne accusato per la deportazione e lo sfruttamento dei civili europei. Nominato da Hitler nel febbraio del 1942 ministro degli Armamenti, si servì dei prigionieri di guerra anche nell'industria bellica. Ascoltato a Norimberga nell'udienza del 19 giugno 1946, riconobbe tuttavia che Hitler aveva tradito il popolo tedesco "gettandolo nell'abisso". Questo ritratto ripercorrerà la vita del genio dell'estetica del terzo Reich.

Albert Speer fu l'architetto di Hitler. Venne accusato per la deportazione e lo sfruttamento dei civili europei. Nominato da Hitler nel febbraio del 1942 ministro degli Armamenti, si servì dei prigionieri di guerra anche nell'industria bellica. Ascoltato a Norimberga nell'udienza del 19 giugno 1946, riconobbe tuttavia che Hitler aveva tradito il popolo tedesco "gettandolo nell'abisso". Questo ritratto ripercorrerà la vita del genio dell'estetica del terzo Reich.

Col grado di SS-Obersturmbannführer era responsabile di una sezione del RSHA; esperto di questioni ebraiche, perseguendo la cosiddetta soluzione finale organizzò il traffico ferroviario per il trasporto degli ebrei ai vari campi di concentramento. Sfuggito al processo di Norimberga, si rifugiò in Argentina, dove venne individuato e rapito dal Mossad per essere processato in Israele e condannato a morte per genocidio e crimini contro l'umanità.