W randze SS-Obersturmbannführera kierowal sekcja RSHA (Glównego Urzedu Bezpiecze´nstwa Rzeszy); znawca spraw zydowskich, dazac do tzw. ostatecznego rozwiazania, organizowal ruch kolejowy w celu wywozenia Zydów do obozów koncentracyjnych. Po ucieczce przed procesem w Norymberdze schronil sie w Argentynie, gdzie zostal zidentyfikowany i porwany przez Mosad, zeby nastepnie by´c osadzonym w Izraelu i skazanym na ´smier´c za ludobójstwo i zbrodnie przeciwko ludzko´sci.Luigi Romolo Carrino (Neapolita´nczyk, urodzony w 1968 r.) w swojej karierze literackiej zajmowal sie problemami spolecznymi. W "Pozzoromolo" (Meridiano Zero, 2009), za która w 2011 roku otrzymuje nagrode Strega, oraz w "Esercizi sulla madre" (Perdisa Pop, 2012) porusza temat szpitali psychiatrycznych, natomiast w "Acqua storta" (Meridiano Zero, 2008), "La buona legge di Mariasole" (Edizioni E/O, 2015) i "Alcuni avranno il mio perdono" (Edizioni E/O, 2017) w autentyczny sposób opowiada historie Neapolu, miasta, w którym sie urodzil i mieszka do dzisiaj. Dla wloskiego Azimuta opublikowal w 2010 roku zbiór opowiada´n zatytulowany "Istruzioni per un addio", natomiast w ksiazce "Il pallonaro" (goWare, 2014) zaglebia sie w drazliwy temat homoseksualizmu w ´swiecie pilki noznej. Jego powie´s´c "Acqua storta" jako pierwsza opowiada o stlumionym homoseksualizmie systemu mafijnego oczami wie´znia, który poprzez halucynacje i wspomnienia przezywa swoja przeszlo´s´c w ostatnich trzech dniach zycia. Pod koniec ksiazki dziekuje Saviano i De Silvie, czolowym przedstawicielom neorealizmu literackiego wloskiej Kampanii, którzy dziela z nim surowo´s´c jezyka i otoczenia.
