Jakub Momro
Jakub Momro
Czy nadszedl czas na widmowe przepisanie nowoczesno´sci? Czy powidoki i echa sa figurami naszej historii? Czy fantomowa ontologia pozwala pomy´sle´c inne formuly relacji miedzy zyciem a ´smiercia, podmiotem a obiektem, spojrzeniem a d´zwiekiem, jezykiem a rzeczywisto´scia? Oto pytania, które niczym pojeciowe zjawy powracaja w pó´znonowoczesnym ´swiecie. Ksiazka ta stanowi próbe sprostania archeologicznemu wymaganiu, jakie stawia przed nami problem spektralnej genezy aktualno´sci. Uzywajac narzedzi teorii krytycznej, psychoanalizy i dekonstrukcji, autor koncentruje sie wokól jednego dialektycznie rozumianego problemu, czyli widmowej ´zródlowo´sci do´swiadczenia oraz jego ´zródlowej widmowo´sci. Zarazem jednak, pracujac na konkretnych przykladach szeroko rozumianych tekstów kultury, wypracowuje strategie analityczna, dzieki której odslania sie wielo´s´c i niejednorodno´s´c widm, represjonowanych dotad przez kulture.