María hækkar hljóðið og stunur konunnar á skjánum fylla herbergið. Hugsa sér að hún skuli sitja þarna í alvrunni. María strýkur skapabarmana með fingurgómunum. Leggst á bakið. Snýr andlitinu að tlvunni og lætur augun flakka á milli píkunnar á konunni, þrýstinna brjósta hennar og peningaupphæðarinnar sem hækkar smám saman í vinstra skjáhorninu." María var klámfyrirsæta fyrir sj árum en er lngu hætt llu slíku. Síðla kvlds rekur forvitnin hana aftur inn á heimasíðuna. Hún finnur að þetta á vel við hana. Hún hefur lngum verið sérvitur og notið þess að fá athygli. En núna lifir hún venjulegu lífi og er komin í gott starf, hún ætlar varla ...? En hún gæti allavega byrjað á því að kíkja aðeins ... Elena Lund er dulnefni á sænskum hfundi erótískra bóka. Í sgum sínum leitast Elena við að gra viðteknum hugmyndum um girnd og norm, og hún skrifar sgur sem setja lesandann í nýjar, óvæntar og spennuhlaðnar aðstæður."

María hækkar hljóðið og stunur konunnar á skjánum fylla herbergið. Hugsa sér að hún skuli sitja þarna í alvrunni. María strýkur skapabarmana með fingurgómunum. Leggst á bakið. Snýr andlitinu að tlvunni og lætur augun flakka á milli píkunnar á konunni, þrýstinna brjósta hennar og peningaupphæðarinnar sem hækkar smám saman í vinstra skjáhorninu." María var klámfyrirsæta fyrir sj árum en er lngu hætt llu slíku. Síðla kvlds rekur forvitnin hana aftur inn á heimasíðuna. Hún finnur að þetta á vel við hana. Hún hefur lngum verið sérvitur og notið þess að fá athygli. En núna lifir hún venjulegu lífi og er komin í gott starf, hún ætlar varla ...? En hún gæti allavega byrjað á því að kíkja aðeins ... Elena Lund er dulnefni á sænskum hfundi erótískra bóka. Í sgum sínum leitast Elena við að gra viðteknum hugmyndum um girnd og norm, og hún skrifar sgur sem setja lesandann í nýjar, óvæntar og spennuhlaðnar aðstæður."

Indochine voit le jour en 1981, ils sont alors quatre, dont Nicola Sirkis au chant et son frère jumeau Stéphane à la guitare. Immédiatement, la voix grave du chanteur de L'Aventurier envoûte les amateurs de rock. Dès le premier album, les ventes décollent et le public s'enthousiasme. La notoriété d'Indochine dépasse rapidement les frontières françaises : Suède, Belgique, Canada, Pérou... À la fin des années 1980, les chansons du groupe se fredonnent dans le monde entier. Mais dix ans après ses débuts, le groupe entame une douloureuse traversée du désert. Nicola et Stéphane se retrouvent seuls et tentent de faire face aux critiques virulentes de la presse. Indochine est déjà en péril quand Stéphane meurt brutalement en 1999. Pourtant, dès 2001, Nicola recrée le groupe ; J'ai demandé à la lune conquiert le public et Indochine retrouve sa place prédominante dans l'univers du rock français. Depuis lors, rien ne semble arrêter le chanteur et son groupe : à l'aube de son quarantième anniversaire, Indochine s'apprête à remplir une nouvelle fois les zéniths à l'automne 2018.