Portret dawnej Warszawy (1864-1939), nakre´slony przez polskie pisarki, oraz ukazane przez nie do´swiadczenia kobiet w przestrzeni miejskiej - oto najwazniejsze tematy ksiazki. Autorka zaprasza do odczytania kobiecych powie´sci, opowiada´n, reportazy i felietonów zwiazanych ze stolica, powstalych miedzy upadkiem powstania styczniowego a wybuchem drugiej wojny ´swiatowej. Przedmiotem studiów sa dziela pietnastu pisarek, od Elizy Orzeszkowej i Marii Konopnickiej po Pole Gojawiczy´nska i Magdalene Samozwaniec. Ksiazka analizuje, jak teksty z okresu obfitujacego w wazne zmiany cywilizacyjne odzwierciedlaja rozwój metropolii i postepujaca emancypacje kobiet, a ich bohaterki z róznych warstw spolecznych negocjuja swa obecno´s´c i role w sferze publicznej. Warszawa traktowana jest podczas lektury i jako ogólny przyklad nowoczesnego miasta, i jako miejsce konkretne, ze specyficzna historia i topografia. Autorka siega do kontekstów z wielu dziedzin humanistyki, ze szczególnym uwzglednieniem kontekstów varsavianistycznych. Perspektywa gender pozwala uwypukli´c kwestie dotad w badaniach nad miastem i literatura niepodejmowane.

L'auteur, animateur de Soleil des loups, a composé lui-même le texte de ses poèmes.