Pubblicato dall'editore Sonzogno nel 1939, "Ali nella fiamma" narra la vicenda di Carina, una ragazza che, pur nei suoi diciotto anni, agli occhi della zia Bice continua ad essere una bambina. Ma Carina, in effetti, bambina non lo è più: in occasione di una vacanza a Portofino, infatti, la ragazza fa una conoscenza molto speciale. E, con lo sguardo tipico della grande narratrice che è sempre stata, Flavia Steno ci accompagna nell'avventura di una gravidanza extramatrimoniale, in un'Italia che è ancora provinciale e moralista. La colpa, il riscatto e l'emancipazione sono al centro di un romanzo dai contorni delicati, cadenzato da un'indescrivibile sensibilità... Flavia Steno (1877-1946), pseudonimo di Amelia Cottini Osta, nasce a Lugano. Autrice dapprima di articoli e romanzi d'appendice, si afferma successivamente come corrispondente di guerra, distinguendosi come una fra le uniche donne ad aver documentato la Prima Guerra Mondiale direttamente dal fronte. Il 27 luglio 1944, avendo osteggiato il morente regime fascista in un suo articolo, verrà condannata in contumacia a quindici anni. Nascostasi in un cascinale insieme a dei partigiani - nei pressi di Moncalvo - attenderà la fine della guerra, di cui, fino alla morte, denuncerà le crudeltà. È autrice, fra i tanti romanzi, di "Fra cielo e mare", "Il pallone fantasma" e "L'ultimo sogno".

Detektyw Hanaud zostaje poproszony o zbadanie okoliczno´sci ´smierci bogatej wdowy, pani Dauyray. Kobieta zostala uduszona w swojej Willi Róz, co wiecej z tym zabójstwem wiaze sie kradziez jej cennej bizuterii. W kregu podejrzanych jest mloda przyjaciólka madame Dauyray, Celia Harland, która zniknela zaraz po zgloszeniu zabójstwa. Inspektor Hanaud odkrywa, ze w tajemniczej Willi Róz odbywaly sie seanse spirytystyczne, za´s piekna Celia wystepowala w nich jako medium. Okazuje sie, ze ostatni seans kobieta miala przeprowadzi´c wla´snie w noc morderstwa... ,,Willa Róz" to najbardziej udana powie´s´c detektywistyczna Masona. Na jej motywach powstala sztuka teatralna z 1920 r. oraz cztery adaptacje filmowe z lat 1920-1940. Ksiazka przypadnie do gustu milo´snikom pelnych zawilych szczególów zagadek kryminalnych i wczesnych powie´sci detektywistycznych w stylu Agathy Christie. ´Sledztwa inspektora Hanauda - seria powie´sci detektywistycznych A. E. W. Masona, w których wystepuje fikcyjny francuski inspektor John Hanaud i jego przyjaciel, byly finansista Julius Ricardo. Posta´c Hanauda byla wzorowana na dwóch prawdziwych szefach policji Monsieur Macé i Monsieur Goron, których wspomnienia czytywal Mason. Niewysoki i przysadzisty detektyw Hanaud mial by´c calkowitym przeciwie´nstwem szczuplego Sherlocka Holmesa, przez wielu uwazany jest za inspiracje do stworzenia Herkulesa Poirota Agathy Christie. Alfred Edward Woodley Mason (ur. 7 marca 1865 w Dulwich, zm. 22 listopada 1948 w Londynie) - brytyjski pisarz, dramaturg, podróznik i alpinista, polityk zaangazowany w zycie spoleczne. Ksztalcil sie w Dulwich College, a w 1888 r. uko´nczyl Trinity College w Oksfordzie. Zadebiutowal w 1895 r. utworem ,,A romance of Wastale", ale najwieksza slawe przyniosly mu ,,Cztery pióra" (1902 r.) i ,,Tajemnica Willi Róz" (1910 r.) - powie´s´c kryminalna o losach detektywa Hanauda, uwazanego za inspiracje do stworzenia Herkulesa Poirota Agathy Christie. Podczas I wojny ´swiatowej piastowal funkcje burmistrza, sluzyl w Pulku Manchester oraz Royal Marines. Jako wojskowy byl zalozycielem siatek kontrwywiadowczych w imieniu rzadu brytyjskiego. W uznaniu zaslug zaproponowano mu tytul szlachecki, ale Mason odmówil jego przyjecia, argumentujac, ze niewiele on by znaczyl dla bezdzietnego mezczyzny.